Klikzink
In een nieuwbouwwijk is er zelden een oud gebouw om tegen af te zetten. Alles staat er sinds een paar jaar, alles heeft ongeveer dezelfde kleur baksteen, dezelfde kunststof kozijnen, dezelfde rechte dakranden. Een horecagebouw dat daar tussen moet functioneren, staat niet tussen verschil maar tussen herhaling. Dat is een andere opgave dan een pand tussen oudere buren: hier is de vraag niet hoe u opvalt tegen iets ouders, maar of u wilt opvallen tegen iets dat er al net zo nieuw en net zo strak uitziet als u zelf.
Dat maakt de keuze voor zinklook op dit type gebouw dubbelzinnig, en die dubbelzinnigheid mag u benutten in plaats van wegpoetsen. Een zinklook gevel in Slate Grey tussen bakstenen woningen valt vrijwel altijd op, gewoon omdat geen enkel ander gebouw in de straat een dof, gefelst metalen vlak heeft. In een nieuwbouwwijk waar meer bedrijfspanden en appartementenblokken met composietpanelen of grote glaspartijen staan, ligt dat anders. Daar is het zink-uiterlijk niet per se het vreemde element; het is een van de weinige vlakken die dof blijft terwijl er omheen veel glans en veel glas is. Dat contrast werkt overdag anders dan 's avonds, en voor een horecagebouw is precies dat verschil de reden om hier goed over na te denken.
Overdag geeft een matte gevel met een glansgraad onder de 5 het licht terug zonder te spiegelen. Naast een nieuwbouwpand met een gladde aluminium of composieten gevel, die vaak wel spiegelt, blijft het zinklook-vlak rustig terwijl de buurpanden meebewegen met de lucht. Dat is een reden om voor dit gebouw wél voor zink-uiterlijk te kiezen: het onderscheidt zich niet door drukker te zijn, maar door stiller te zijn dan de rest van de straat.
's Avonds verandert de rolverdeling. Een horecagebouw heeft vrijwel altijd kunstlicht nodig, binnen zichtbaar door glas, en vaak ook gevelverlichting die het pand markeert in een wijk waar 's avonds weinig anders gebeurt dan het verkeer richting de horeca. Een dof, donker vlak als Nordic Night Black valt 's avonds bijna weg tegen de lucht, en dat is precies waar het interessant wordt: het gebouw wordt dan zichtbaar door de lichtvlekken van ramen en spots, niet door de gevel zelf. Bij een lichtere kleur als Metallic Dark Silver werkt dat anders. Die kleur vangt kunstlicht van straatverlichting of van een lichtbak boven de ingang, en blijft ook na zonsondergang als vlak herkenbaar, terwijl Nordic Night Black op dat moment vooral een silhouet wordt.
De keuze tussen die twee heeft dus weinig te maken met wat er overdag mooi staat, en veel met wat u 's avonds wilt laten zien. Een restaurant dat vooral op de indeling en de verlichte gevelopeningen wil worden herkend, is geholpen met de donkere kleur: die verdwijnt in het donker en laat het licht het werk doen. Een horecagebouw dat ook als bouwvolume herkenbaar moet blijven, ook als de zon weg is, kan beter naar de lichtere kleur kijken, of naar een uitvoering met micro-lines, die onder schuin invallend kunstlicht net genoeg textuur teruggeeft om het vlak zichtbaar te houden zonder dat het gaat glimmen.
Omdat alles in een nieuwbouwwijk ongeveer even oud is, zijn er weinig gebouwen die door verwering een eigen karakter hebben gekregen. Een oud dak dat groen is aangeslagen, of een gevel met roestvlekken van een verweerde regenpijp, geeft een straatbeeld visuele variatie die een nieuwbouwwijk mist. Dat betekent dat een zinklook gevel hier relatief lang het enige onderscheidende element blijft, simpelweg omdat de rest van de wijk nog weinig sporen van tijd vertoont. Voor een eigenaar is dat een voordeel: het gebouw hoeft niet te concurreren met verweerde buren, en de kleurkeuze van vandaag blijft langer bepalend voor hoe het pand wordt gezien dan in een oudere, gevarieerde straat.
Het is ook een risico. Waar een enkel opvallend gebouw in een wisselende straat weinig kwaad kan, valt een verkeerd ingeschatte kleurkeuze in een uniforme nieuwbouwwijk eerder op, juist omdat er weinig anders is om de aandacht van af te leiden. Een felgekleurde luifel of een te contrasterende baanrichting krijgt in zo'n straat meer gewicht dan in een wijk met meer visuele ruis. Dat pleit ervoor om, zeker bij een horecagebouw dat toch al opvalt door verlichting, terrasmeubilair en bewegwijzering, de gevel zelf rustig te houden en het onderscheid te laten liggen in de kleurkeuze en het lichtgedrag, niet in extra vormen of accenten op het vlak.
Er zijn nieuwbouwwijken waar de architectuur bewust is afgestemd: eenzelfde dakhelling, eenzelfde materiaalpalet voor alle gebouwen langs een plein of een winkelstraat. Als het horecagebouw deel is van zo'n ensemble, ligt opvallen minder voor de hand. Kiest de buurman voor een lichtgrijze gevel met een verticale belijning, dan werkt een zwart zinklook-vlak met een sterk afwijkende baanrichting eerder als een storing in het beeld dan als een statement. In die situatie is het verstandiger om in dezelfde kleurfamilie te blijven en het verschil te zoeken in details die alleen van dichtbij opvallen: de schaduwlijn van de fels, de manier waarop het dakvlak overloopt in de gevel, de aanwezigheid van een verstijvingsril die het vlak overdag een subtiele textuur geeft zonder de eenheid met de buurpanden te doorbreken.
Omgekeerd, als het horecagebouw op een zichtlocatie staat, bijvoorbeeld aan de rand van de wijk, aan een invalsweg of naast een parkeerterrein waar auto's 's avonds langsrijden met koplampen, is opvallen juist functioneel. Dan is een donkere kleur met een felslijn die het licht van koplampen of straatverlichting even opvangt en weer loslaat, een manier om het gebouw letterlijk te laten oplichten op momenten dat andere gevels dat niet doen. Dat is geen versiering, het is een gevolg van waar het gebouw staat en wanneer het gezien wordt.
Omdat wij op maat leveren, van 450 tot 8000 millimeter op de millimeter afgekort, en met drie kleuren en drie vlakuitvoeringen werken, kunnen wij op basis van een foto van de straat of een tekening van het bouwblok meedenken over welke combinatie hier het beeld laat kloppen: opvallend bij daglicht, terughoudend 's avonds, of net andersom. Dat meedenken op tekening kost niets, en er zijn monsters van alle drie de kleuren om ze naast het straatbeeld te leggen voordat er een beslissing valt.